COBI 5757: Horten Ho 229

Over het origineel

In maart 1944 vloog de eerste H.IX-prototype, een onbemande zwever, als een van de vroegste vliegende vleugelontwerpen met straalaandrijving in Duitsland.

Gebouwd

4

De Ho 229 ontstond in reactie op Hermann Görings eis uit 1943 voor lichte bommenwerpers die de zogeheten “3×1000”-norm moesten halen: 1.000 kilo bommen over 1.000 kilometer met 1.000 kilometer per uur. Reimar en Walter Horten kozen daarvoor bewust de vliegende vleugel, een concept dat zij al hadden bewezen met hun Horten H.IV-zweefvliegtuig. Omdat straalmotoren veel brandstof vroegen, werd elk overbodig oppervlak weggelaten om de luchtweerstand zo laag mogelijk te houden. Het ontwerp had een operationeel plafond van 15.000 meter en werd gebouwd met het oog op snelle ontwikkeling in de late fase van de Tweede Wereldoorlog.

De H.IX V1 maakte op 1 maart 1944 zijn eerste vlucht zonder motor, waarna in december 1944 de H.IX V2 volgde met twee Junkers Jumo 004-turbojets. Het toestel was bedoeld als jachtbommenwerper, maar het bleef vooral een proefproject dat liet zien hoe ver de Duitse luchtvaart in oorlogstijd wilde gaan om aan de eisen van het moment te voldoen. De Horten-broers kregen na goedkeuring van Göring snel opdracht voor drie prototypes, en het ontwerp was uiteindelijk het enige dat dicht bij de gestelde eisen kwam. Door het ontbreken van eigen productiefaciliteiten werd de bouw uitbesteed aan Gothaer Waggonfabrik.

In totaal zijn slechts vier exemplaren gebouwd. Het programma kwam te laat op gang om nog tot seriebouw te leiden, en de betrokkenheid van Gotha veranderde niets aan dat resultaat. De oorspronkelijke toestellen bereikten daardoor geen operationele inzet in een volwaardige productieversie.

Voor modelbouwers spreekt de Ho 229 vooral aan door zijn compacte, pijlende vliegende-vleugelvorm en het contrast tussen de gladde romp en de twee zichtbare Jumo 004-motoren.

Gebaseerd op Wikipedia.