COBI 5908: F-4M Phantom II (FGR.2)

Andere COBI-sets van McDonnell Douglas F-4 Phantom II

• 2427 F-4C Phantom II738 stukjes · 1:48
• 5898 F-4F Phantom II676 stukjes · 1:48
• 5899 F-4S Phantom II608 stukjes · 1:48

Over het origineel

In 1959 vestigde de McDonnell Douglas F-4 Phantom II vijftien wereldrecords voor vluchtprestaties, waaronder absolute snelheids- en hoogteprestaties, nog vóór hij in 1961 bij de Amerikaanse marine in dienst kwam. Daarmee zette deze Amerikaanse tandem tweezits, tweemotorige supersonische jager meteen de toon als een machine die snelheid, bereik en veelzijdigheid moest combineren.

Lengte

19.2 m

Hoogte

5 m

Gebouwd

5,195

De Phantom werd door McDonnell Aircraft ontwikkeld voor de United States Navy als een all-weather, langeafstand jachtvliegtuig en jachtbommenwerper. De Koude Oorlog vroeg om een interceptor die zowel boven zee als bij slecht weer inzetbaar was, en de F-4 werd precies in dat spanningsveld ontworpen. Net als veel interceptors uit die tijd kreeg hij aanvankelijk geen intern boordkanon mee; pas latere versies kregen een M61 Vulcan-rotatiekanon. Met een lengte van 19,2 meter en een hoogte van 5 meter was het een fors gevechtsvliegtuig dat meer dan 18.000 pond aan wapens op negen externe ophangpunten kon dragen.

Na zijn indienststelling werd de Phantom ook door het United States Marine Corps en de United States Air Force overgenomen, en binnen enkele jaren vormde hij een belangrijk deel van hun luchtmacht. Tijdens de Vietnamoorlog vloog hij uitgebreid als belangrijkste jager voor luchtoverwicht, later ook voor grondaanvallen en verkenning. Alle vijf Amerikaanse militairen die in die oorlog aas werden, deden dat in F-4’s: één USAF-piloot en twee weapon systems officers, plus een marinepiloot en een radar intercept officer. Met een topsnelheid van ruim Mach 2,2 paste hij bij de eisen van een conflict waarin snelheid en bewapening bepalend waren.

Tussen 1958 en 1981 werden er 5.195 gebouwd, waarmee de F-4 de meest geproduceerde Amerikaanse supersonische militaire vliegtuigmaatstaf werd. In de jaren tachtig bleef hij nog een belangrijk onderdeel van de Amerikaanse luchtmacht, maar werd hij geleidelijk vervangen door modernere types zoals de F-15 Eagle, F-16 Fighting Falcon, F-14 Tomcat en F/A-18 Hornet.

Voor schaalmodelbouwers spreekt juist de Phantom aan door zijn lange, scherpe neus, de tweezits tandemcockpit en de grote vleugels met zware externe bewapening, elementen die in modelvorm direct herkenbaar blijven.

Gebaseerd op Wikipedia.