COBI 26603: Boeing 787 Dreamliner

Over het origineel

Toen de Boeing 787 Dreamliner in oktober 2011 bij ANA in dienst kwam, was het de eerste verkeersvliegtuiglijn die vooral op composietmaterialen was gebouwd en daarmee een duidelijke breuk met eerdere Boeing-ontwerpen vormde.

Gevechtsgewicht

247,208 kg

Lengte

56.7 m

Hoogte

16.9 m

Geproduceerd

972

Na het laten vallen van het onconventionele Sonic Cruiser-project koos Boeing op 29 januari 2003 voor de conventionele 7E7, met efficiëntie als kern van het ontwerp. Het programma werd op 26 april 2004 gelanceerd met een bestelling van 50 toestellen door All Nippon Airways, in de verwachting dat het toestel al in 2008 zou verschijnen. Boeing mikte op ongeveer 20% lager brandstofverbruik dan vliegtuigen als de Boeing 767, en op een type dat 200 tot 300 passagiers over point-to-point-routes tot 8.500 nautische mijl kon vervoeren. Daarbij speelde een grotere inzet van elektrische systemen een belangrijke rol in het concept.

Het toestel maakte zijn eerste vlucht op 15 december 2009, na meerdere vertragingen sinds de roll-out van een prototype op 8 juli 2007. In augustus 2011 volgde de typecertificatie, waarna de eerste 787-8 in september werd afgeleverd. De Dreamliner kwam vervolgens in commerciële dienst bij ANA en paste in een verschuiving weg van het klassieke hub-and-spoke-model.

In totaal zijn er 972 gebouwd, met een maximale massa van 247.208 kg, een lengte van 56,7 m en een hoogte van 16,9 m. Het type werd aangedreven door General Electric GEnx- of Rolls-Royce Trent 1000-turbofans en werd wereldwijd ontwikkeld en geproduceerd met een ongewoon grote rol voor onderaannemers. Daardoor groeide de 787 uit tot een belangrijk langeafstandstoestel binnen de moderne burgerluchtvaart.

Voor modelbouwers springt vooral de vierraams cockpit samen met de achterover gezette vleugeltips en de chevrons op de motorgondels in het oog, omdat juist die details de Dreamliner direct herkenbaar maken.

Gebaseerd op Wikipedia.